Tutunduğumuz bir dal vardı. Sen o dalı da yıktın.
Ama sana yine de teşekkür ederiz. Çünkü en azından Kemal Kılıçdaroğlu kadar bizi oyalamadın. Daha yolun başında, bizi ne kadar dinlediğini, halkın ne söylediğini ne kadar önemsediğini ve nasıl bir siyasi çizgide duracağını gösterdin.
Ayağına sıktın belki ama bize de artık nereye tutunmamamız gerektiğini gösterdin.
Bizim ne bir şovmene ne de tek hedefi muhalefette kalmak ve kendi siyasi koltuğunu korumak olan bir siyaset anlayışına ihtiyacımız var.
Bizim bir lidere ihtiyacımız var.
Ey Türk halkı…
Bizim Atatürk'ten sonra, halkın yanında duracak; emeklinin, işçinin, çocuğun, kadının, yoksulun ve kendisini savunamayacak insanların hakkını kendi siyasi geleceğinin önüne koyacak bir lidere ihtiyacımız var.
Ben liderlik konusunda ne aradığımı biliyorum.
Ve bunu söylemekten de çekinmiyorum:
Ben Putin'i ve liderlik anlayışını beğeniyorum.
Çünkü benim için liderlik; güzel konuşmak, kürsülerde halkın duygularına tercüman olmak veya seçimden seçime umut dağıtmak değildir.
Liderlik, gerektiğinde güçlü olanın karşısına geçebilmektir.
Bunun çok çarpıcı bir örneği var.
Pikalyovo, Rusya. 2009.
Fabrikalar durmuş, işçiler aylarca maaşlarını alamamıştı. Şirketler arasındaki anlaşmazlığın bedelini çalışanlar ödüyordu.
Dönemin Rusya Başbakanı Vladimir Putin bölgeye gitti ve fabrika sahiplerini aynı masada topladı.
Karşısında sıradan şirket yöneticileri değil, ülkenin en güçlü iş insanlarından bazıları vardı.
Ama Putin'in önceliği belliydi:
İşçinin maaşı ödenecek.
Milyarder Oleg Deripaska'yı kameraların önünde sert biçimde eleştirdi. Fabrikaların yeniden çalışmasını ve işçilerin ücretlerinin ödenmesini sağlayacak anlaşmanın imzalanmasını sağladı.
Ben Putin'i tam da bu nedenle seviyorum.
Çünkü benim liderlik tarifimde, devlet gerektiğinde güçlü olanın karşısında durabilmelidir.
Bir şirket zarar edebilir.
Bir patron ticari anlaşmazlık yaşayabilir.
Bir fabrika ekonomik kriz geçirebilir.
Ama bütün bunların bedelini alın teriyle çalışan insana ödetemezsiniz.
Lider, güçlüye gücünü hatırlatabilen kişidir.
Halkın yanında olmayan hiçbir insan, ne kadar güzel konuşursa konuşsun, benim gözümde lider değildir.
Kendi saltanatını koruyan, kendi koltuğunu kaybetmemek için halkın sesini görmezden gelen siyasetçilere artık tahammülümüz yok.
Biz artık şov istemiyoruz.
Alkış istemiyoruz.
Boş vaat istemiyoruz.
Lider istiyoruz.
Emeklinin hakkını savunan…
İşçinin alın terini koruyan…
Çocuğun geleceğini düşünen…
Güçsüzün yanında duran…
Güçlüye gerektiğinde “Hayır” diyebilen…
Ve kendi makamını halkın hakkından daha değerli görmeyen bir lider.
Bugün Türkiye'nin en büyük eksikliği bence tam olarak budur.
Liderimiz yok.
Ve artık bunu kabullenmek zorunda değiliz.
Çünkü bu milletin ihtiyacı bir sonraki koltuk sahibini bulmak değil.
Kendi koltuğunu değil, halkın geleceğini düşünen bir lider bulmaktır.
Bu arada bu konuşmada çerçeve yasaya, ağlayan polise, ayağı olmadan günlerdir Ankara'da nöbet tutan, bu ülkenin sınırında gazi olmuş insanlara hiç girmiyorum bile.
Çünkü onlara girersek çıkamayız.
Her biri başlı başına bir vicdan meselesi.
Bir devletin, kendisini koruyan insanlara nasıl davrandığının göstergesi.
Ama bugün bütün bunların tek tek hesabını sormuyorum.
Bugün sadece şunu söylüyorum:
Biz artık koltuğunu koruyan siyasetçi istemiyoruz.
Kendisini değil, halkını koruyan bir lider istiyoruz.
Ben liderimi bekliyorum.
Türk milleti
liderini bekliyor.
Ve evet…
Bir lider bekliyoruz.
Bittin Özel Sen lider taklidi yaptın …
Bu iş bitti.
Bu Yazıyı Puanla
Yorumlar (0)
Yorum Yaz
Yorumunuz moderatör onayından sonra yayınlanacaktır.